متاسفم که آدم بعضی وقتها مجبور است تبدیل به سگ هاری بشود که مردم از ترس اینکه شرش دامنشان را نگیرد احترامش میکنند .
چقدر ثروتمندم ...
چقدر ثروتمندم که با دندانهای خودم غذا میخورم
چقدر ثروتمندم ...
چقدر ثروتمندم که تا بحال یکبار هم جراحی نکرده ام
چقدر ثروتمندم ...
چقدر ثروتمندم که دهانم بو نمیدهد و مجبور نیستم موقع روبوسی با مردم جلوی آن را بگیرم
چقدر ثروتمندم ...
چقدر ثروتمندم که هنوز میتوانم یک سیب سفت را گاز بزنم ، صبحها ورزش کنم ، چای بدون قند بخورم ، روی سرم بایستم ، برای بچه ها بستنی بگیرم ، مادرم را نوازش کنم ، از کم خوردن لذت ببرم ، ... خواب پرواز ببینم !
چقدر ثروتمندم ...
چقدر ثروتمندم که مجبور نیستم مثل همکارم توی اداره سیصد هزار تومان خرج عمل لیزر برطرف کردن لک بینی ام بکنم !
چقدر ثروتمندم ...
.................................
چقدر ثروتمندم که هزینه لذت بردنم از زندگی خیلی زیاد نیست !!!
درست است ... ما برای مردم زندگی نمیکنیم ولی با مردم زندگی میکنیم واین با مردم زندگی کردن میطلبد که خیلی چیزهارا رعایت کنیم .
.. و شیخ ما فرمود : من هفتاد سال تریاق همی کشم و هنوز معتاد نگشته ام ! ...........
.........
...............
خلق را غریو برخاست !!!